Wat betekent de Hogepriester
(le Pape) Tarot Kaart?

Erin geloven.


Vraag: waar twijfel je niet meer aan? Waar ben je volledig van overtuigd? Welk idee van jou is onaanraakbaar? Wat is het dat je zodanig begrijpt, dat je mensen ermee inspireert? Waarin kan alleen jij mensen raad in geven?

Bevestiging: Hier geloof jij steevast in. Dit staat volledig buiten twijfel. Je hebt dit doorgrond en zelf onderzocht, het is geen kwestie van discussie meer. Je kent het zo goed, dat anderen je daarin alleen kunnen volgen.

De Hogepriester


De Hogepriester staat voor een meester, een leraar of gids in de vorm van een geidealiseerde vaderfiguur. Vaak wordt hij gezien als symbool voor communicatie, een samenkomst, huwelijk. Een ander woord voor pauselijk is pontificaal - de brug, de verbinding. Hij staat vaak symbool voor het RECHTSTREEKSE WETEN (uit de eigen ervaring, uit intuïtie), hetgeen in de digitale informatiewereld van vandaag het beste kan vergeleken worden met een download door te verbinden met het internet. Maar welk bestand is deze download, hoe kan ik het uitpakken en wat staat erin?  


Na de Hogepriesteres in haar zwangere geduld, de Keizerin met haar oeverloze overgave en vrijgevigheid, de Keizer met de vastgelegde grenzen van zijn rijk, komt de Hogepriester nu op het pad als het ideaal dat jouw reis leidt, het kompas. De Hogepriester wijst erop dat hetgeen je je dag op dag op toelegt, dit is hetgene dat noodzakelijkerwijs MET DE TIJD MEE groeit, het goede en minder goede in gelijke mate - of althans in de mate waarin je er tijd aan spendeert.


Tijd stopt voor niemand, zo zijn we ervan overtuigd ONDANKS de moeite die de wiskundige genie Einstein erin heeft gestoken om ons duidelijk te maken dat zelfs in de fysica, tijd relatief is. Er zijn zaken die moeite kosten maar waarvoor je altijd EINDELOZE ENERGIE vindt omdat het gepaard gaat met een fantastisch gevoel van betekenisvolle toewijding (kinderen opvoeden, sport en atletiek, creatief werk), waarbij je eens je je eraan zet de MINUTEN EN UREN voorbij ziet vliegen alsof het niets is. De Paus zou dit noemen: hemelse inspiratie. Inspiratie is uiteraard latijn voor inademen en de Paus herinnert je eraan dat je deze hemelse inspiratie niet kan OP-ADEMEN, het is (niet zoals we het gewoon zijn in alle problematiek ten koste van het klimaat op dit moment) wél een onuitputtelijke, eindeloze bron.


Het enige wat deze onuitputtelijke hemelse inspiratie in de weg staat, is de uitputting van, je raadt het al, HET LICHAAM ZELF - zoals vele muzikanten, zangers, acteurs, chefs, dansers, moeders en vaders, leerkrachten, weten die vaak de limieten van hun fysieke grenzen met middeltjes en pilletjes uitdagen.


Blijf afhankelijk van deze middeltjes en riskeer dat de donkere kant van de Hogepriester naar boven komt: de vreugdevolle guru verandert in de tiranneske priester, de lieve, begrijpende vaderfiguur met het luisterend oor verandert in de afstandelijke en koude kolonel die alleen nog commando's in zijn persoonlijk arsenaal heeft zonder ruimte voor prietpraat. 


De Hogepriester is in de Tarot de Marseille afgebeeld als een kerkfiguur en - zoals we wel weten - was de katholieke kerk meer gebaseerd op het politieke machtsysteem van het Romeinse keizerrijk dat eraan voorafging, dan op de vrije filosofie van de vroege christenen die een VIS eerder dan een kruis als symbool hadden voor hun geloof. Het gebruik om tijdens elke mis geld te verzamelen in het mandje dat rondgaat is een gebruik dat gecopy-paste is uit het eerder gebruik van het betalen van Caesar in Rome, om maar één voorbeeld te noemen...


Zo zien we dat in het systeem van de kerk in Europa het idee van de download, het DIRECTE WETEN uit eigen ervaring die de intuïtie (mensenkennis / levenswijsheid) scherpstelt - hetgeen we ook zien terugkomen in de filosofie van de andere meesters Boeddha en Laozi - effectief in de loop van de geschiedenis IS VERANDERD naar een koud en onderdrukkend systeem (althans in het hele kerkgebeuren in de paar duizend jaar die volgden op christus), wat de hele reden is dat er geen greintje GELOOFWAARDIGHEID voor de kerk meer overschiet in onze contreien, waar veel belang wordt gehecht aan het vrije denken.


Maar zoals iedereen die relationeel misbruik kent / heeft overleefd, is hetgeen mensen het langste doet volhouden (in een situatie die vaak ten koste is van hun eigen gezondheid  - de donkere kant van de keizerinkaart) de lieve vaderfiguur te blijven zien die verborgen is onder de koude kolonel. Afstand nemen is de oplossing daarvoor, terwijl je bewust bent hoe het ene met het andere te maken heeft tot die vaderfiguur zich niet meer laat wegzakken in de kolonel.


Zo is dat ook voor de kerk vandaag. Gedurende duizenden jaren werden op ons continent monumenten van kathedralen en kerken gebouwd van ONSCHATBARE waarde die - zo dachten ze toen - altijd zouden verwijzen naar de onwrikbare macht van het kerksysteem. Maar nu de mensen afstand hebben genomen van deze relatie die TEN KOSTE VAN was van hen doorheen de geschiedenis en kiezen om ZELF BETEKENIS TE ZOEKEN in de vrijheid van de open wereld (een relatie die hen voedt met die 'hemelse inspiratie' waar de Hogepriester naar verwijst), kan de mens voor zichzelf beslissen als de verhalen van die vele heiligenbeelden in ons straatbeeld hen nog raken, zonder dat dit opgeëist wordt door iemand buiten jezelf.


Elke kerk, elke kathedraal, elke kapel zijn op die manier een monument voor die heilige plek in jezelf, wie je ook bent. Het staat voor de ruimte waaruit je de kracht put om nét die extra mijl te lopen, die ENE DAG nog door te zetten tot het weekend is, die driehonderd woorden extra te schrijven terwijl je ogen al dichtvallen van vermoeiiing, toch nog alles te geven tijdens het laatste optreden of concert, die ene stap toch te zetten op jouw ontdekkingstocht in het verdere en het nieuwe.


Het gaat om een geloof in wat je doet en wie je bent dat het woord 'geloven' overstijgt - het is simpelweg... weten. De atleet moet niet een geloofsverklaring afleggen vooraleer zij de poolstoksprong maakt, de atleet weet al dat zij het kan vooraleer ze het doet. In Taoïsme heet dit wuwei - bewustzijn van het kunnen los van het doen. Of zoals Carl Jung antwoordde wanneer men hem vroeg of hij in wat men toen God noemde geloofde: "Ik hoef niet te geloven, ik weet." Dit is de overwinning van jouw TOEWIJDING over de limieten van jouw lichaam, dankzij de onuitputtelijke bron in niemand anders dan JEZELF wat leidt tot dit weten, gnosis, hetgeen je geleerd hebt uit het leren van het leven.